Nowy, miękki robot używa strzykawek i fizyki, by się dogadać

Kiedy myślimy o robotach, zazwyczaj myślimy o niezgrabnych przekładniach, częściach mechanicznych i gwałtownych ruchach. Ale nowa generacja robotów próbowała przełamać tę formę.

Odkąd czeski dramaturg Karel Čapek po raz pierwszy ukuł termin „robot” w 1920 r., maszyny te ewoluowały w wiele form i rozmiarów. Roboty mogą być teraz twarde, miękkie, duże, mikroskopijne, bezcielesne lub podobne do ludzi, z przegubami kontrolowanymi przez szereg niekonwencjonalnych silników, takich jak pola magnetyczne, powietrze lub światło.

Nowy sześcionożny miękki robot zespołu inżynierów z Cornell University wprawił w ruch swój własny ruch, wykorzystując silniki napędzane płynem do wykonywania złożonych ruchów. Rezultat: wolnostojące urządzenie przypominające robaka z plecakiem z zasilanym bateryjnie kontrolerem Arbotix-M i dwiema pompami strzykawkowymi na górze. Strzykawki pompują płyn do i z kończyn robota, gdy porusza się on po powierzchni z szybkością 0,05 długości ciała na sekundę. Projekt robota został szczegółowo opisany w artykule opublikowanym w zeszłym tygodniu w czasopiśmie Advanced Intelligent Systems.

Warto przeczytać!  WIUPAPYX | TA STRONA INTERNETOWA JEST WINNA NIELEGALNEGO SKRAPOWANIA TREŚCI

Nowy, miękki robot używa strzykawek i fizyki, by się dogadać
Uniwersytet Cornella

Robot narodził się w Cornell’s Collective Embodied Intelligence Lab, które bada sposoby, w jakie roboty mogą myśleć i zbierać informacje o środowisku z innymi częściami ich ciała poza centralnym „mózgiem”, trochę jak ośmiornica. Robiąc to, robot polegałby na swojej wersji odruchów zamiast na ciężkich obliczeniach, aby obliczyć, co dalej.

[Related: This magnetic robot arm was inspired by octopus tentacles]

Aby zbudować robota, zespół stworzył sześć wydrążonych silikonowych nóg. Wewnątrz nóg znajdują się wypełnione płynem mieszki (wyobraź sobie wnętrze akordeonu) i łączące rurki ułożone w zamknięty system. Rury zmieniają lepkość płynu przepływającego w układzie, wypaczając kształt nóg; geometria struktury mieszkowej umożliwia przepływ płynu ze strzykawki w określony sposób, który dostosowuje pozycję i ciśnienie wewnątrz każdej nogi, powodując ich sztywne rozciąganie lub opróżnianie do stanu spoczynku. Koordynacja różnych, naprzemiennych kombinacji nacisku i pozycji tworzy cykliczny program, który sprawia, że ​​nogi i robot poruszają się.

Warto przeczytać!  Badania DOE dotyczą luk w infrastrukturze ładowania pojazdów elektrycznych

Według komunikatu prasowego, Yoav Matia, doktor habilitowany w Cornell i autor badania, „opracował w pełni opisowy model, który może przewidzieć możliwe ruchy siłownika i przewidzieć, w jaki sposób osiągają je różne ciśnienia wejściowe, geometrie oraz konfiguracje rur i mieszków – wszystko za pomocą jednego wkładu płynu.”

Dzięki elastyczności tych gumowych połączeń robot jest w stanie zmieniać swój chód lub styl chodzenia w zależności od krajobrazu lub rodzaju przeszkód, które pokonuje. Naukowcy twierdzą, że technologię stojącą za tymi płynnymi silnikami i zwinnymi kończynami można zastosować w wielu innych zastosowaniach, takich jak maszyny drukowane w 3D i ramiona robotów.